(2822 S. K. m. 15)
Taraflar arasındaki yetki tespitinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Orhangazi Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 13.7.1993 gün ve 1993/199260 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine;
Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 19.8.1993 gün ve 1993/1186212220 sayılı ilâmı:
( ... Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Genel İş Sendikasının başvurusu üzerine, Orhangazi Belediyesi işletmesinde toplu iş sözleşmesi yapmak için çoğunluğa haiz bulunduğunu tespit etmiş ve ilgililere bildirmiştir.
Bu tespite davacı sendika tarafından Yasal süreci içinde itiraz edilmiş ve davalı sendikanın çoğunluğun üyeliğine haiz olmadığı, toplu iş sözleşmesi yapma yetkisinin bulunmadığı, zira toplu iş sözleşmesi yapmak isteyen sendikanın yetkili olabilmesi için kurulu bulunduğu işkolunda çalışan işçilerin % 10'nun üyeliğine sahip bulunması gerektiği oysa % 10 barajını aşmadığı, davalı sendikanın yer aldığı Ocak 1993 istatistiğindeki üye sayısına itiraz edildiği ileri sürülmüştür. İstatistiğe itiraz davasının Ankara 7. nci İş Mahkemesinin 1993/2 D. İş esasında kayıtlı bulunduğu ve halen devam ettiği anlaşılmaktadır. İstatistiğin kesinleşmesi itiraz süresinin geçmesi ya da yargı yolunun sonuçlanmış olmasına bağlıdır. O halde istatistiğe itiraz davasının bu dava için bekletici sorun yapılarak o dava sonucunun beklenmesi gerekir. Bu yön dikkate alınmadan, yetki itirazının reddine karar verilmiş olması doğru değildir... ) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
YARGITAY HUKUK GENEL KURULU KARARI:
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Dava yetki tespitinin iptali istemine ilişkindir.
Davanın reddine dair kurulan yerel mahkeme kararı Özel Dairece, Ankara 7. İş Mahkemesinde devam etmekte olduğu anlaşılan işçi üye sayısına ilişkin istatistiğe yönelik itiraz davası sonucunun beklenmesi gereğine işaretle bozulmuştur. Öncelikle belirtmek gerekir ki 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu'nun 15. maddesinin 2. fıkrasında "işçi ve üye sayılarının tespitinde maddi hata iddiasıyla süreye ilişkin itirazları mahkeme, altı işgünü içinde duruşma yapmaksızın kesin olarak karara bağlar. Bunların dışında ki itirazlar için mahkeme duruşma yaparak karar verir. Duruşma sonunda verilecek karar temyiz edildiği takdirde Yargıtay'ca 15 gün içinde kesin karara bağlanır" hükmüne yer verilmiştir. Yasa koyucu burada açıkça "Yargıtay'ca... kesin karara bağlanır" demek suretiyle bozma kararına karşı direnme yolunu kapamış bulunmaktadır. Nitekim Hukuk Genel Kurulunca 13.3.1985 gün 1984/9834 E, 1985/201 sayılı kararında da aynı ilke benimsenmiştir. Bu itibarla Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi doğru değildir. O halde usul ve Yasaya uygun bulunmayan direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy