(506 S. K. m. 79)
Taraflar arasındaki Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 4. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 29.12.1992 gün ve 1991/812-1992/995 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine;
Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 21.4.1994 gün ve 2350-7821 sayılı ilâmı:
( ... Davacılar murisinin 1973-1979 yılları arasında, Bağ-Kur'lu olduğunun saptanmasına yolundaki istemi mahkemece aynen kabul edilmiştir. Oysa, 1479 sayılı Bağ-Kur Yasası'nın getirdiği sisteme de, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 79/8. maddesinde öngörüldüğü biçimde geçmiş hizmet dönemlerinin saptanmasına ilişkin bir dava türü mevcut bulunmamaktadır. Kamu düzenine ilişkin bu konularda, mahkemenin yasal dayanağı bulunmayan bir davayı bakıp sonuçlandırması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı:
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle davacı tarafından, Sosyal Sigortalar Kurumu Genel Müdürlüğü aleyhine Sosyal Sigortalar Kurumu'na bağlı sigortalı olduğunun tespiti istemiyle açılan ve önce görülen dava, davacının zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olması gerektiğine işaretle reddedilmiş ve kesinleşmiş olduğuna göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararı onanmalıdır.
Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy