(1086 S. K. m. 438)
Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul Asliye 1. Ticaret Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 17.6.1992 gün ve 1990/2685-1992/2171 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2.11.1995 gün ve 1992/5977-1995/7001 sayılı ilamı ile: (...1- Davacı tarafın mukabil davalarla ilgili temyiz itirazlarının dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre reddi: gerekmiştir.
2- Davalı (mukabil davacı) temyizine gelince; teminat mektubu münderecatına, vergi dairesinin paraya çevirme yazısına, teminat mektubu ile meydana gelen ilişkinin lehtar ve muhatap arasındaki esas ilişkiden mücerret ve müstakil bir garanti akdi niteliğinde bulunmasına vergi dairesinin davacının açtığı idari dava sonunda mektubu haksız olarak paraya çevirdiği anlaşıldığı takdirde, davacının vergi dairesine karşı mutalebe hakkının bulunmasına göre, davalı (mukabil davacının) temyiz itirazının kabulü ile mahkemenin teminat mektubu bedelinin bankadan tahsiline ilişkin hükmünün bozulması gerekmiştir.
Yukarıda 1 nolu bentte yazılı nedenlerle, davacı limited şirketin mukabil davalarla ilgili temyiz itirazlarının reddi ile mukabil davalarla verilen hükmün onanmasına, 2 nolu bentte yazılı nedenlerle, davalı (mukabil davacı)nın temyiz itirazlarının kabulü ile teminat mektuplarının davalı bankadan tahsiline ilişkin hükmün bozulmasına...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz eden: Davalı vekili
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK. nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II. fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararma uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmadır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK. nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 19.04.1995 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy