(743 S. K. m. 2, 659)
Dava Ve Karar: Taraflar arasındaki şufa davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Mersin Asliye 1.Hukuk Mahkemesi'nce davanın reddine dair verilen 8.6.1994 gün ve 1993/886 - 1994/473 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 31.10.1994 gün ve 10684-11118 sayılı ilamı:
(...Şufalı pay 16.9.1993 tarihinde davalıya satılmış dava ise bir aylık hak düşürücü süre içerisinde 15.10.1993 tarihinde açılmıştır. Mahkeme davacının taşınmazda çok cüz'i bir payının bulunduğunu bu nedenle dava açmasının iyi niyet kuralları ile bağdaşmadığını ileri sürerek davayı reddetmiştir. Davacı payı azda olsa tapuda hak sahibi göründüğüne göre şufa davası açmasında yasal bir engel yoktur. Yasal hakkını kullanmasını da kötü niyetli olduğu şeklinde değerlendirmek mümkün değildir. Bu bakımdan işin esası incelenmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi hatalı görüldüğünden hükmün bozulması gerekmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarını, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilini temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy