(1475 S. K. m. 17)
Dava ve Karar: Taraflar arasındaki ihbar ve kıdem tazminatı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Orhangazi Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 19.7.1994 gün ve 1993/446 E-1994/243 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine;
Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 20.12.1994 gün ve 1994/14277 E. 18318 K. sayılı ilâmı;
(... Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davacının iş aktini feshettiği ve haklı bir nedene dayanmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin reddine karar verilmesi gerekir. Davalı işveren vekilinin belirttiği miktardaki ücret zammını kabul etmeyen işçilere isterlerse tazminatları ödenmek suretiyle ayrılabilecekleri yolundaki beyanları da sonuca etkili değildir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkeme'ce önceki kararda direnilmiştir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle davacı işçinin işverenden izin olmaksızın veya haklı bir sebebe dayanmadan ardardına 2 iş günü işe mazeretsiz olarak gelmediği ve işveren tarafından işe gelmediği günler için mazereti varsa bildirilmesi gereğine işaretle yapılan tebligatın da, semeresiz kalması suretiyle olayda 1475 sayılı Yasa'nın 17/F maddesindeki koşulların gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığına göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve Yasa'ya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy