(2004 S. K. m. 134, 268)
Dava: Taraflar arasındaki "sıra cetveline itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Fatih İcra Tetkik Mercii Hakimliği'nce itirazın reddine dair verilen 24.3.1995 gün ve 1994/1406 Esas-1995/374 Karar sayılı kararın incelenmesi davacı (alacaklı) vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 20.12.1995 gün ve 1995/10574 Esas - 1995/11471 Karar sayılı ilamıyla;
(... Davacı vekili, borçlu Ş.A.B.'ye ait malların satışından sonra yapılan sıra cetvelinin usulsüz olduğunu iddia ederek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, davacının, alacaklıların alacağına ve miktarına itirazda bulunmadığı, düzenlenen sıra cetvelinin usulüne uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
İcra Müdürlüğü'nce düzenlenen sıra cetvelinde 6. sıraya kayıt edilen davacı alacağı nedeniyle İstanbul 3. İcra Müdürlüğü'nün 1992/7563 Esas sayılı dosyasında yaplan takipte, borçlunun malları 1.6.1992 tarihinde ihtiyaten haciz edilmiş ve söz konusu ihtiyati haciz 7.9.1992 tarihinde takibin kesinleşmesi ile icrai hacze dönüşmüştür. Öte yandan, 2. sıraya kayıt edilen davalı A.C.'nin alacağı nedeniyle Bakırköy 6. İcra Müdürlüğü'nün 1992/2183 Esas sayılı dosyasında yapılan takipte borçlunun mallarına 4.6.1992 tarihinde ihtiyati haciz uygulanmış ve söz konusu ihtiyati haciz 11.6.1992 tarihinde icrai hacze dönüşmüştür.
Bu durumda borçluya ait mallar davacı tarafından 1.6.1992 tarihinde ihtiyaten haczedilip, icrai hacze dönüşmeden önce, diğer alacaklı davalı A.C. tarafından haciz edilmiş olduğundan, İİK'nun 268. maddesi hükmünce ihtiyati haciz yapan davacı ikinci sıradaki bu hacze aynı sıraya kayıtlı diğer davalılar ile birlikte kendiliğinden iştirak edeceği gözden kaçırılarak yazılı şekilde davanın reddinde isabet görülmemiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden : Davacı (Alacaklı) Vekili
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alınmış olduğundan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 6.11.1996 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy