(743 S.K. m. 296) (1086 S.K. m. 409, 445)
Dava: Taraflar arasındaki "babalık ve tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul Asliye 6. Hukuk Mahkemesi'nce babalık davasının kabulüne, tazminat davasının reddine; dair verilen 12.5.1994 gün ve 1993/180 Esas - 1994/202 Karar sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 5.6.1995 gün ve 1995/6005-6621 sayılı ilamıyla; ... Mahkemece babalığa hükmedilmiş vaki temyiz üzerine hükmün dairemizce onanmasına karar verilmiştir.
Davalının karar düzeltme talebi üzerine yeniden yapılan incelemede;
Davacı ana tarafından açılan davada kadın kendi adına ve çocuk adına babalık davası açmış, evlilik dışı doğum nedeni ile dava devam ettiği sırada çocuğa kayyım tayin edilmiş olup, davacı kadının davada çocuğu temsil yetkisi yoktur. Kayyım dava devam ettiği sırada en son 16.11.1993 tarihli celsede duruşmaya gelmiş, müteakip celselere gelmemiştir. Bu durumda çocuk adına dava kayyım tarafından takip edilmemiş olmasına göre çocuk yönünden açılan dava yönünden Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 409. maddesi gereğince işlem yapılması gerekirken davaya devam edilerek hüküm tesisi doğru görülmemiştir.
Kadının kendi adına açtığı dava yönünden ise, Medeni Kanun'un 296. maddesinde yazılı süre dolduktan sonra açılmıştır. Belirtilen bu süre, sukutu hak süresi olup mahkemece kendiliğinden nazara alınarak kadının davasının reddi gerekirken kabulü, usul ve kanuna aykırıdır.
Ne var ki bu hususların temyiz safhasında gözden kaçtığı ve bozulması gereken hükmün onandığı anlaşılmakla davalının karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.
Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440-445 maddeleri gereğince davalının karar düzeltme isteminin kabulüne dairemizin onama kararının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile bozulmasına..) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: Dava vekili.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kaarının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alınmış olduğundan, başkaca harç alınmasına mahal olmadığına 25.9.1996 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy