(743 S. K. m.143/1, 2, 144)
Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Elmadağ Asliye Hukuk Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 8.12.1994 gün ve 1994/94 E. 418 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 24.4.1995 gün ve 1994/ 4434-5042 sayılı ilamı;
(... Boşanmaya neden olan olaylarda eşine hakaret eden davalı da kusurludur. Medeni Kanunun 143/1 ve 2. maddesi koşulları oluşmadığı halde maddi ve manevi tazminata hükmolunması kanuna aykırıdır.
Yine davalı ile ilgili ekonomik ve sosyal durum tahkik edilmeden ve araştırma sonuçları beklenmeden kadının yoksulluğa düşüp düşmeyeceği belirlenmeden eksik araştırma ve inceleme ile yoksulluk nafakasına hükmolunması da doğru bulunmamıştır.
Kabule göre de; Bu davada hükmolunan maddi ve manevi tazminat yoksulluk nafakası boşanmanın fer'i niteliğinde olup harca tabi olmadığı halde harç tayini ve maktu vekalet ücreti dışında nisbi vekalet ücretine hükmolunmasıda bozmayı gerektirmiştir... ) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı:
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy