(743 S. K. m. 132)
Dava: Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Adana Asliye 7. Hukuk Mahkemesi'nce davanın reddine dair verilen 25.10.1995 tarih ve 1995/341-738 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 17.1.1996 tarih ve 1996/14166-445 sayılı ilamı ile; (... İlk red ile ilgili karar 26.4.1994 tarihinde kesinleşmiş ihtar 20.12.1994 tarihinde süresindedir. Davanın yazılı gerekçelerle reddi bozmayı gerektirmiştir...) gerekçesiyle bozularak, dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz eden: Davacı Vekili
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, gereği görüşüldü:
Dava, terk nedenine dayalı boşanma istemine ilişkindir.
Mahkemece dava bozmadan sonra yine reddedilmiştir. Ancak önceki kararda davanın yasal süresinde açılmadığı görüşüne dayanıldığı halde, bu kez verilen red kararına davacı kocanın davalı eşini müşterek yuvaya davette samimi olmadığı görüşü gerekçe yapılmıştır.
Bu durumda ortada varlığından söz edilebilecek bir direnme kararı mevcut olmayıp, bozmadan önceki kararda ileri sürülmeyen yeni değerlendirmelerin gerekçe yapıldığı yeni bir hükmün bulunduğunun kabulü gerekir.
Bu itibarla dosya, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için Özel Dairesi'ne gönderilmelidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı yeni hükme yöneltilen temyiz itirazlarının tetkiki için dosyanın özel 2. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine, 13.11.1996 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy