(743 S.K. m. 134)
Dava: Taraflar arasındaki "boşanma" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir Asliye 3. Hukuk Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 3.7.1995 gün ve 1994/475-565 sayılı kararın incelenmesi davalı tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 17.11.1995 gün ve 1995/11370-12413 sayılı ilamı:
(... 1- Davacı mahkemeye verdiği 3.5.1995 tarihli dilekçesi ile davasını Medeni Kanunun 134/4. maddesine dayanan boşanma sebebine hasretmiştir. Böyle bir davada da her ne sebeple olursa olsun retle sonuçlanmış bir boşanma davasının red kararının kesinleşmesinden sonra aile birliğinin yeniden kurulmadığının ispatı gerekir. Ne varki dosyadaki İzmir 12. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1992/440 sayılı boşanma davasındaki davacının beyanı kendisini bağlar, işaret edilen davacı beyanına göre davacının red edilip 23.5.1991 tarihinde kesinleşen davadan sonra eşler aile birliğini usul ve kanuna aykırıdır.
2- Medeni Kanunun 161 ve 162. maddelerine göre davalıya ödenmesine karar verilen nafakanın bir dava olmadığı halde kaldırılması ise yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme ararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalının temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı (BOZULMASINA), 2.4.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy