(1086 S. K. m. 74)
Dava: Taraflar arasındaki "kadastro tespitine itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ezine Kadastro Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 19.7.1995 gün ve 1994/41-1995/57 sayılı kararın incelenmesi davalı tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin 15.1.1996 gün ve 1995/10602-1996/100 sayılı ilamıyla; (... Çekişmeli 740 parsel, vergi kaydına dayalı olarak gerçek kişi lehine tespiti yapılmış, Orman Yönetiminin kısmi itirazı üzerine komisyonca yetkisizlik kararı verilmiş, yapılan yargılama sonunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, hükmüne uyulan bozma ilamına dayanılarak hüküm kurulduğuna göre, aşağıdaki bendin dışında kalan gerçek kişinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; HUMK'nun 74. maddesi gereğince taraflar sav ve savunmaları ile bağlıdır. Orman Yönetimi, taşınmazın tümüne değil, 6000 m2'lik bölümüne orman savı ile itiraz etmiştir. Yönetiminin itiraz konusu yaptığı 6000 m2'lik bölüm saptanıp, bu bölümün orman olarak Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken dava dışı bölümün de orman sayılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır..) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: 1- Davalı Vekili,
2- Davaya Dahil Olan Hazine Vekili
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK'nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II. fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Davanın kabulüne dair olan mahkeme kararı, davaya dahil olan Hazine tarafından temyiz edilmemiş, davalının temyizi üzerine Özel Daire bozulmuştur. O nedenle mahkeme kararı, hükmü temyiz etmeyen davaya dahil olan Hazine yönünden kesinleşmiştir.
Bu durumda, hakkındaki hüküm kesinleşmiş bulunan Hazinenin mahkemece verilen direnme kararını temyize hakkı bulunmamaktadır. Hazinenin temyiz istemi bu nedenle reddedilmelidir.
Davalı K.Ö. vekilinin temyizine gelince:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara; bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: 1- Hakkındaki hüküm kesinleşmiş bulunan, davaya dahil olan Hazinenin direnme kararını temyize hakkı bulunmadığından, temyiz dilekçesinin reddine oybirliği ile,
2- Davalı şahıs vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının davalı K.Ö.'ye verilmesine, 12.03.1997 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy