(743 S. K. m. 918)
Dava: Taraflar arasındaki "tapu iptali ve tescil" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Yayladağı Asliye Hukuk Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 12.7.1994 gün ve 1991/89-1994/87 sayılı kararın incelenmesi 1- Davalı Orman Yönetim, 2- Davalı Maliye Hazinesi vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin 2.6.1995 gün ve 1994/9266-1995/7250 sayılı ilamıyla; (... 1- İncelenen dosya kapsamına, toplanan kanıtlara göre, Orman yönetiminin tüm; Hazinenin 20 parsele yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Hazinenin 242 ve 369 parsele yönelik temyizlerine gelince; dava dışı 243 parsele uygulanan vergi kaydının güney sınırı ormandır. Vergi kaydı lehe olduğu kadar aleyhe de delil teşkil eder: Aksinin aynı güçte delille kanıtlanması gerekir. Kayıt, değişebilir sınırı nedeniyle miktarıyla geçerlidir. Kayıt miktarı 22980 m2 olup, 22.400 m2'si 243 parsele revizyon görmüştür. Kayıt malikinin talep edebileceği miktar 580 m2'dir. Sonraki tarihli memleket haritası 1940 tarihli vergi kaydına eş değer resmi kayıt değildir. Kayıt miktar fazlasının 1940 tarihinden memleket haritasının düzenlendiği tarihe kadar ormana el atılarak oluştuğunun kabulü zorunludur. Davacıların davasının 243 parsele bitişik kesimden ve 580 m2 miktar üzerinden kabulü gerekirken, vergi kaydına aykırı düşen bilirkişi ve tanık beyanlarına itibar olunarak, parsellerin tümü yönünden kabulü yolunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.
Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin tüm; Hazinenin 20 parsele yönelik temyiz itirazlarının reddi ile bu parsel yönünden hükmün onanmasına; 2. bentte açıklanan nedenlerle; Hazinenin 242 ve 369 parsellere yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: 1- Yerel mahkemece, davanın kabulüne ilişkin kurulan hüküm, davalı Orman İdaresi vekili tarafından da temyiz edilmiştir. Özel Dairece anılan davalı Orman İdaresinin tüm temyiz itirazları reddedilerek 242 ve 369 parseller yönünden davalı Hazine yararına bozma kararı verilmiştir. O nedenle davalı Orman İdaresi yönünden hükmün kesinleştiği açıktır.
Bu durumda hakkında hüküm kesinleşmiş bulunan davalı Orman İdaresinin direnme kararını temyiz hakkı bulunmamaktadır. O halde davalı Orman İdaresinin temyiz istemi reddedilmelidir.
2- Davalı Hazine'nin temyizine gelince:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.
Sonuç: Yukarıda açıklandığı üzere;
1- Hakkında hüküm kesinleşmiş bulunan davalı Orman Yönetiminin direnme kararını, temyiz hakkı bulunmadığından temyiz isteminin (Reddine), peşin harcının iadesine,
2- Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin "J" bendi gereğince harç alınmamasına, 12.3.1997 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy