(2644 S. K. m. 26) (1086 S. K. m. 8)
Dava: Taraflar arasındaki satış vaadi sözleşmesinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kartal 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce davanın reddine dair verilen 20.6.1995 gün ve 1994/719 Esas - 1995/546 Karar sayılı kararın incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin 13.11.1995 gün ve 1995/11953-13035 sayılı ilâmıyla (Dava dilekçesinde taşınmaz malların 200.000 lira'ya satışına dair satış vaadi sözleşmesinin iptali istenilmiştir. Mahkemece satış vaadi sözleşmesinde yasalara aykırı durum bulunmadığından, davanın reddine karar verilmiştir.
Satış vaadi sözleşmesinin iptaline dair bu dava, taşınmaz malların mülkiyetini etkileyecektir. Bu itibarla görev yönünün tespiti bakımından taşınmaz malların dava tarihindeki değeri keşif yapılmak suretiyle belli edilmeli, saptanacak değerine göre, mahkemenin görevli olup olmadığı üzerinde durulup, mahkemenin görevine girmediği anlaşılırsa dava dilekçesi görev noktasından reddedilmelidir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Dava, satış vaadi sözleşmesinin iptali istemine ilişkindir. Yerel mahkemenin davanın esastan reddine dair kurduğu hüküm, Özel Dairece, dava konusu taşınmazların değerlerinin tespiti ile görev yönünün belirlenmesi gereğine işaretle bozulmuştur. Oysa beş milyon lira değer gösterilmek suretiyle Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açılan dava, uyuşmazlığın niteliğine göre, görev yönünden reddedilmiş, temyiz edilmesi dolayısıyla Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nce hüküm onanmak suretiyle, olayda görev hususu çözümlenmiş durumdadır. Bu itibarla, yerel mahkemenin somut olayda görevli olduğunu kabul suretiyle işin esasına girerek karar verilebileceğine değinen direnmesi yerindedir.
Ne var ki, esasla ilgili temyiz itirazları Özel Dairesi'nce incelenmemiştir. Bu itibarla, dosya işin esasına yönelik temyiz itirazlarının tetkiki için, Dairesine gönderilmelidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme kararı yerinde ise de, işin esası incelenmek üzere, dosyanın 3. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine 13.11.1996 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy