(2942 S. K. m. 23)
Dava: Taraflar arasındaki kamulaştırılan taşınmazın geri alınması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Düziçi Asliye Hukuk Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 28.12.1994 gün ve 1994/57-371 sayılı kararın incelenmesi davalılardan Özel İdare vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin 20.10.1995 gün ve 1995/12207-16904 sayılı ilamıyla; (... Bedel artırma davasında verilen karar 16.2.1989 tarihinde kesinleştiği halde, 26.2.1989 tarihinde kesinleştiğine dair şerh verildiği ve 21.2.1994 tarihinde açılan davanın 5 yıllık yasal sürenin dolmasından sonraki bir yıllık süre içinde açıldığı anlaşılmakla, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne dairemizin 17.5.1995 gün ve 8019/9383 sayılı bozma kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esasının incelenmesinde,
Davalı idarenin kamulaştırma bedelinin kesinleşmesi tarihinden itibaren beş yıl içinde kamulaştırılan dava konusu taşınmaz malın kamulaştırma amacına uygun herhangi bir işlemde bulunmadan olduğu gibi bıraktığı anlaşılmakla kamulaştırma kanununun 23. maddesi uyarınca davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Ancak, davacı tarafından alınan kamulaştırma bedelinin alındığı tarihten itibaren faizine hükmetmek gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.
Sonuç: Davalılardan Özel İdare vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı (142.000) lira bakiye temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.10.1996 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy