(6570 S. K. m. 7) (818 S. K. m. 101, 103, 260) (1086 S. K. m. 162)
Dava: Taraflar arasındaki "kira alacağı-tahliye" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Konya 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce davanın kısmen kabulüne dair verilen 21.12.1995 gün ve 1995/1103-1315 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 18.3.1996 gün ve 1996/2310-2550 sayılı ilamı ile; (.. Dava temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ve ödenmeyen kira bedellerinin tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkeme tahliye davasının reddine ve alacağın kısmen tahsiline karar vermiş ve hüküm sadece tahliye talebinin reddi kararına yönelik olarak davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık, her ay peşin ödenmekte olan kira paralarından 1995 Ağustos ayı kira parasının zamanında ödenmemesi suretiyle davalının temerrüde düşüp düşmediği noktasındadır. Aylık kira paralarının her ay peşin olarak elden ödenmekte olduğu ihtilafsızdır. Ağustos 1995 ayı kira parasının elden ödeme sırasında davacı tarafça alınmadığı bildirilmiş, ancak ihtarname üzerine ödendiği savunulmuştur. İlgili ihtarname 25.8.1995 tarihinde tebliğ edilmiş, ödeme "konutta ödemeli" havale yolu ile ihtarnamenin tebliğinden sonraki 31. gün olan 25.9.1995 tarihinde olmuştur. Bütün kıra paralarının elden ödenmekte olduğu ihtilafsız olduğuna göre ihtarname konusu paranın aynı yolla 30 gün içinde ödenmemiş olması, ancak 31. günde PTT ile gönderilmiş olması karşısında temerrüt olgusunun gerçekleştiği açıktır. Bu nedenle tahliye davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yasal sürede ödeme yapıldığının kabulü ile yazılı şekilde red kararı verilmesi hatalı olmuştur..) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: Davacı vekili.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle hafta tatil günü de büyük merkezlerde PTT idaresince havale kabul edilmesine ve bu durumun Konya İl Merkezi içinde geçerli bulunmasına göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 23.10.1996 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy