(3402 S. K. m. 9)
Dava: Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kavaklıdere Kadastro Mahkemesi'nce davanın reddine dair verilen 25.6.1993 gün ve 1989/58 E.-1993/42 K. sayılı kararın incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nin 29.6.1995 gün ve 1995/4139-7605 sayılı ilamıyla; (... Kadastro sırasında 141 ada, 3 parsel sayılı 54635 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, vergi kaydına, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı N. K. adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine taşınmazın ormana bitişik taşlık, kayalık, mer'a vasfında olduğunu ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, taşınmazın yüzölçümünün 8085 m2 olarak düzeltilmek suretiyle N. K. adına tesciline karar verilmiş,
Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere ve karar yerinde gösterilen nedenlerine göre Hazine'nin diğer temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, tespit tutanağında belirtildiği gibi davalı tarafından 1981 yılında çekişmeli parselle ilgili olarak verilen emlak beyannamesinin taşınmazın miktarı 5000 m2 olarak gösterilmiştir. Eylemli durumunda da taşınmazın çevresinde Hazine adına tespit edilen 2 sayılı dava dışı parsel bulunmaktadır. Hal böyle olunca, taşınmazın sınırları değişebilir niteliktedir. Miktar fazlasının 1981 yılında emlak vergi beyannamesinin verilmesinden sonra işgal edildiğinin kabulü gerekir. O tarihten (işgal tarihinden) tespit gününe kadar da 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresi geçmemiştir. O halde dava konusu taşınmazın 5000 m2 yüzölçümündeki kesiminin davalı adına, geri kalan ve ken, bu yönler dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan,
Sonuç: Davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin "J" bendi gereğince harç alınmamasına, 16.10.1996 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy