(1163 S. K. m. 16)
Taraflar arasındaki "İhraç kararının iptali" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesince davanın kabulüne air verilen 13.11.1992 gün ve 1992/462 E. 1992/589 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 8.11.1993 gün ve 1993/749 E. 1993/7232 K. sayılı ilamı;
(
Davacı, davalı kooperatif üyesi olup aidatlarını yatırdığı ve kura sonucu kendisine isabet eden parsele ait tapusunu aldığı halde 7.2.1992 tarihli Yönetim Kurulu kararıyla ihracına karar verildiğini, itirazına rağmen kararın genel kurul tarafından da onaylandığını, haksız verilen ihraç kararın iptalini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının parasal ödemelerini geciktirmesi üzerine hem sözlü hem de Kanun'un aradığı şekilde ihtarnameler davacının itirazı üzerine genel kurulunda ihraç kararını onadığını, ihraç kararının Yasa'ya ve ana sözleşmeye uygun olduğundan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, ihtarnameler ve tüm dosya kapsamından davanın süresinde açıldığı ve ihtarnamelerin Kanun'un aradığı süreleri kapsamasına rağmen ödenmediği taktirde gerek ihraç gerekse icra ve dava yoluyla hakkında yasal işlemlere başvurulacağı bu nedenle masrafın davacıya ait olacağı bildirilmiş olup bu kayıtlar kesin olarak ihraç edileceğinin ihtarı niteliğinde olmayıp icra takibi yapılacağı veya dava açma yoluna gidileceğini de içerdiğinden uyarıların usulsüz yapıldığı kanaatine varılarak davanın kabulü ile 31.5.1992 tarihli ihraç kararının iptaline karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Mali mükellefiyetini yerine getirmeyen davacı hakkında yönetim kurulu ihraç kararı vermiş genel kurul da bu kararı onamıştır. İhraç kararına dayanak yapılan iki ihtarnamenin düzenleniş şekli, gerek yasa gerekse ana sözleşmeye uygun bulunmaktadır. İhtar yazılarında borcun ödenmemesi halinde ihracı müeyyidesi de gösterilmiştir. Bu durumda davanın kabulü yerinde görülmemiştir
) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
YARGITAY HUKUK GENEL KURULU KARARI:
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK.'nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II. Fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi Usul ve Yasa'ya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy