(1086 S. K. m. 193) (2004 S. K. m. 2, 170)
Dava: Taraflar arasındaki şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 11. İcra Tetkik Mercii Hakimliğince davanın kabulüne dair verilen 30.5.1996 gün ve 1994/711 E-1996/349 K. sayılı Kararın incelenmesi davalı (alacaklı) vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 12. Hukuk dairesinin 12.9.1996 gün ve 1996/9604-10173 sayılı ilamı ile; (... Çankırı İcra Tetkik Merci Hakimliğinin 2.6.1994 günlü ve 34/24 sayılı yetkisizlik kararının 17.4.1994 tarihinde kesinleştiği ilam altındaki meşruat ile sabittir. Yapılan incelemede Çankırı İcra Tetkik Merci Hakimliği kararının 2.06.1994 tarihinde borçlu vekilinin yüzüne karşı verildiği anlaşılmıştır. Borçlunun itiraz nedenleri İİK. 170/a-1 ve 2. maddeleri gereğince 5 günlük şikayet süresine tabidir. HUMK. nun 193/3. maddesi gereğince borçlu vekilinin hükmün kesinleştiği tarihten itibaren 10 gün içerisinde yetkili mahkemeye başvurup karşı tarafa tebligat yaptırmadığından aynı maddenin son bendi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: Davalı (alacaklı) vekili
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Çankırı İcra Tetkik Mercii Hakimliğinin 1994/34 Esas 1994/24 Karar sayılı dosyasında, 2.6.1994 tarihinde yetkisizlik kararı verilmiştir. Kararın altındaki 1.5.1995 tarihli kesinleşme şerhinde ise kararın 17.4.1994 tarihinde kesinleştiği belirtilmiştir. Her ne kadar anılan şerhe göre yetkili mahkemeye yasal süre içersinde başvurulmamış ise de karar tarihinden önce kesinleşmeden söz konusu olamayacağı açıktır. Bu nedenle yanlış olan bu idari işlemin düzeltilmesi gerekmektedir. Bu durumda mercice Çankırı İcra Tetkik Mercii Hakimliğine dosyası iade edilerek kararın kesinleştirilmesi için eksik işlemlerin tamamlanmasını ve gerçek kesinleşme tarihinin tesbiti ile bildirilmesinin istenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Bu husus gözardı edilerek işin esasının incelenip sonuçlandırılması isabetsizdir.
Sonuç: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, Ankara 11. İcra Hakimliğinin 26.2.1997 tarih ve 1996/684 Esas, 1997/10 Karar sayılı direnme kararının yukarda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA, 24.09.1997 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy