(2004 S. K. m. 62)
Dava: Taraflar arasındaki "şikayet" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 11.icra Hakimliğince davanın kısmen kabulüne dair verilen 21.11.1996 gün ve 1996/204 E-617 K sayılı kararın İncelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 20.2.1997 gün ve 1937/1113 E:1681 K. sayılı ilamı ile; ( ... Borçlu itiraz dilekçesinde birikmiş faize ve takip tarihinde uygulanması gerekli faiz oranına itiraz etmiştir, takip dayanağı ilamda, asıl alacağı iş akdinin fesih tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek banka mevduat faizinin uygulanmasına karar verilmiştir. Birikmiş faizin iş akdinin fesih tarihinden takip tarihine kadar Merkez Bankasından alınan yazıda belirlenen birer yıllık zaman dilimleri için en yüksek mevduat faiz oranlarına göre hesaplanması ve takip tarihinden itibaren de o tarihte uygulanması gereken en yüksek mevduat faiz oranının tespiti gerekirken, bilirkişi incelemesi yapılmasına rağmen, bu rapor değerlendirilmeden ve Yargıtay denetimine açık olmayacak şekilde karar verilmesi isabetsizdir... ) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 423. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 10.12.1997 gününde, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy