(1086 S. K. m. 236, 238, 288, 308) (818 S. K. m. 61, 63)
Dava: Taraflar arasındaki "istihkak ve sebepsiz zenginleşme nedeniyle alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Divriği Asliye Hukuk Mahkemesi'nce davanın kısmen kabulüne dair verilen 18.6.1996 tarih ve 1996/9180-9891 sayılı ilamı ile; (... Davacı, oğlu olan davalı ile birlikte oturdukları dönemde evinin tamiratı ve tadilatı için 168.817.500 TL malzeme, işçilik ve nakliye ücreti ödediğini, ayrıca kendisine ait olan çamaşır makinası, televizyon, buzdolabı, iki kat yün yatak, fırın ve 6 adet kamyon lastiğini vermediğini ileri sürerek, bu eşyaların aynen iadesi, olmadığı takdirde 85.500.000 TL bedelinin ödenmesini, ayrıca evin tamirat ve tadilatı nedeniyle kendisinin yaptığı 168.817.500 TL.nin de davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, yöresel adetlere göre davacının ev ve eşyaları kendisine hibe ettiğini, zaten eve yapılan masraflarında eşyalara verilen paranın da kendisine ait olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir. Hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının sair temyiz edilmiştir.
2- Davacı, davalı oğlu ile birlikte oturdukları sırada kendisinin evden ayrılması nedeniyle davalının bir kısım beyaz eşyaya yatak ve battaniye ile 7 kamyon lastiğine el koyduğunu ileri sürerek, bedellerinin ödetilmesine ya da aynen iadesine karar verilmesini istemiştir. Davalı bu eşyaların davacı babası tarafından kendisine bağışlandığını savunduğuna göre gerekçeli inkarda bulunduğundan bunlara davalı tarafından haksız olarak el konulduğunu ispat yükümlülüğü davacıya aittir. Oysa davacı bu iddiasını ispat edememiştir. Bu durumda mahkemece Arçelik marka çamaşır makinası, Simtel marka televizyon, AEG marka buzdolabı, iki kat yün yatak, yedi adet battaniye ile dört adet kamyon lastiğine ilişkin isteğin reddedilmemiş olması bozmayı gerektirir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: Davalı vekili.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Davacı, mülkiyet hakkına dayanarak istihkak iddiasında bulunmuştur. Davalı, dava konusu eşyaların davacı babasına ait olduğunu kabul etmiş, ne var ki daha sonra kendisine bağışlandığını savunmuştur. Şu durum karşısında özellikle dosyadaki bilgi ve belgeler ile olayın somut özelliği değerlendirildiğinde davalının ikrarı bağlantısız bileşik ikrar olup, bölünebilir niteliktedir. O nedenle davalı savunmasını kanıtlamakla yükümlüdür. Davalı savunmasını kanıtlayamamıştır. Bu açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararı onanmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazımı (5.497.812) lira bakiye temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına 11.6.1997 tarihinde yapılan ilk görüşmede çoğunluk sağlanamadığı için, 18.6.1997 tarihinde yapılan ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy