(743 S. K. m. 671)
Taraflar arasındaki geçit hakkı davası'ndan dolayı yapılan yargılama sonunda; Sorgun Sulh Hukuk Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 1.11.1995 gün ve 1994/678 E-1995/579 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar M. ve Turan Güngör vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi'nin 12.2.1996 gün ve 1996/775 - 832 sayılı ilamı:
(
Dosya kapsamına, toplanan delillere ve uyulan bozma ilamı çerçevesinde işlem yapılmasına göre davalıların sair temyiz itirazları yerinde değilse de tesis edilen geçit hakkı karşılığı davalılar lehine bedele hükmedilmemesi doğru görülmemiştir
) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı:
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere özellikle mahkemece hükmedilen 846 parsel için 160.000 TL., 845 parsel için 150.000 TL.; zararın tazmini niteliğinde hükmedilmiş olup, bilirkişi raporunda hükmedilen bu miktarların sürüm, ikileme, mahsul kaybından doğan, zarar olduğunun sayılmasına, o nedenle geçit hakkının tanınmasından dolayı Özel Daire'nin bozmasında belirtilen taşınmazın aynından doğan bedele hükmedilmediğinin açık bulunmasına göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi Usul ve Yasa'ya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı M. Güngör'ün temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden BOZULMASINA, oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy