(2004 S. K. m. 72) (818 S. K. m. 359)
Dava: Taraflar arasındaki "menfi tespit, bono iptali" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Çorum Asliye 3. Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 11.4.1996 gün ve 1995/471-1996/133 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 31.10.1996 gün ve 1996/4391-5665 sayılı ilamı:
(... 1. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.
2. Yanlar arasında, keşidecisi davacı olan 50.000.000 TL. bedelli senedin arsa sahibi olan davalıya, İşin sözleşmede kararlaştırılan şartlara uygun teslimine karşılık teminat olarak verildiği çekişmesizdir. Davalı arsa sahibinin teminat senedini tahsil için icra takibine girişmesi, yapının sözleşmede kararlaştırılan biçimde ve sürede teslim edilmediğini ileri sürmesi anlamına gelir. Bu bakımdan mahkemece, eser sözleşmesinin 8. maddesiyle kararlaştırılan teslim tarihi eserin ile teslim edildiği tarih arasında gecikme olup olmadığı ve binada eksik - kusurlu işler bulunup bulunmadığı hakkında taraflardan delilleri sorulup toplanmalı, gerek görülürse yerinde bilirkişiye inceleme yaptırılarak bunların parasal değerleri saptanmalı, senedin ancak kanıtlanacak bu değerler dışında bedelsiz kalabileceği düşünülerek oluşacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Bütün bu yönler üzerinde durulmadan, eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde davanın kabulü, Usul ve Yasa'ya aykırı olup, bozma nedenidir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi Usul ve Yasa'ya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 08.10.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy