(818 S. K. m. 53)
Dava: Taraflar arasındaki "hasar tazminatı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara Asliye 11. Hukuk Mahkemesince davaların kısmen kabulüne dair verilen 29.6.1995 gün ve 1994/371-1995/611 sayılı kararın incelenmesi davalı karşı davacılar vekili tarafından istenilmesi üzerine;
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 2.4.1996 gün ve 1995/9641-1996/3261 sayılı ilamı:
(...... Mahkemece hükme dayanarak yapılan ve ceza yargılaması sırasında alınan kusur dağılımına ilişkin bilirkişi raporuna, davalı ve karşı davacı tarafça itiraz edilerek olayın meydana geliş şekline uygun olmadığı bildirilmek suretiyle bu konuda yeni bir inceleme yapılmasını talep etmişlerdir. B.K.'nun 53. maddesinde, hukuk hakiminin ceza yargılaması sırasında saptanan kusur oranı ile bağlı olmadığı öngörülmüş bulunduğu gözetilerek, dosyadaki tüm belge ve bilgiler çerçevesinde uzman bilirkişi kurulundan kusur dağılımı ile ilgili yeni bir rapor alınarak uygun sonuç dairesinde hüküm kurulması gerekirken bu yönün düşünülmeden yazılı şekilde karar tesisinde isabet görülmemiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi Usul ve Yasa'ya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı-karşı davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy