(2634 S. K. m. 16)
Dava: 3574 sayılı Yasayla değişik 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanununun 16. maddesi gereğince turizm belgeli yatırım ve işletmelerin atıksu bedeline de en düşük tarife uygulanması gerekir.
Taraflar arasındaki "alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara Asliye 3. Ticaret Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 26.10.1995 gün ve 1995/171 E- 715 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 15.11.1996 gün ve 1996/1370-10121 sayılı ilamiyla; ( ...Davacı vekili, 2634 sayılı Turizm Teşvik Kanunu'nun 16. maddesi gereğince turizm belgeli yatırım ve işletmelerin elektrik, gaz ve su ücretlerini o bölgedeki sanayi ve meskenlere uygulanan tarifelerin en düşüğü üzerinden ödemeleri gerektiği hükmünü haiz bulunduğu ve atıksuyun da aynı kapsamda değerlendirilmesi gerektiği halde davalının turizm belgeli müvekkilinden fazla atıksu bedeli tahsil ettiğini, 27.2.1994- 10.3.1995 döneminde bu suretle müvekkilinden fazla tahsil edilen 514.794.899 TL. ana para ile ödeme tarihleri itibariyle işlemiş %54 banka reeskont faizleri toplamı olan 649.988.113. TL.nın dava tarihi itibariyle ana paraya %54 banka reeskont faizi uygulanarak tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, atıksuyun 2634 sayılı yasa kapsamında değerlendirilemeyeceğini, yasada atıksu ibaresinin yer almadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece 2634 sayılı yasada atıksu ibaresi yer almamış ise de, benimsenen Yargıtay İçtihatlarına göre yasa koyucunun söz konusu yasayı yapmaktaki amacı turizmi teşvik ve özendirmek için bu alanda faaliyet gösteren işletmeleri desteklemek olduğu, su, elektrik ve gaza en düşük tarife uygulaması yapılırken aynı kapsamdaki atıksu hakkında farklı bir uygulama yapılmasının yasa koyucunun amacı ile bağdaşmayacağından ve davalı kendisini %54 faizle bağladığından ana para olan 514.794.899. TL. ile birikmiş faiz 135.193.214. TL. olmak üzere toplam 649.988.113. TL.nın ana paraya dava tarihinden itibaren %54 nisbetinde reeskont faizi yürütülerek davalıdan tahsiline dair verilen hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Ek 5. madde hükmüne göre diğer Büyükşehir Belediyelerinde de uygulanan İSKİ. kuruluş ve görevleri hakkındaki 2560 sayılı kanunun 23. maddesi ile kuruma su satışı ve atıksu tarifelerinin tespiti için yönetmelik düzenleme yetkisi tanınmıştır. Bu yetkiye dayanarak çıkarılan Tarifeler Yönetmeliğinde atıksu bedelinin su satış bedelinden ayrı olarak tarifesi düzenlenmiştir. Gerek tarifeler yönetmeliğinde ve gerekse, turizm belgeli yatırım ve işletmeleri su birim fiyatının indirimli uygulanmasına ilişkin Turizm Teşvik Kanunu'nun 3754 sayılı yasa ile değişik 16. maddesinde atıksu bedelinden indirim yapılacağına dair bir hükme yer verilmediğinden, davalı ASKİ. tarafından indirimli tarife uygulanmamasında yasaya aykırılık bulunmadığı gözetilerek davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulünde isabet görülmemiştir... ) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alınmış olduğundan başkaca harç alınmamasına, 12.11.1997 gününde oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy