(743 S. K. m. 134)
Dava: Taraflar arasındaki "Boşanma" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Pendik asliye 3. Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 9.5.1996 gün ve 1995/108, 1996/241 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 15.10.1996 gün ve 1996/7881-1996/10297 sayılı ilamı:
(.... Tanık beyanlarında geçen olaylardan sonra taraflar evlilik birliğini devam ettirmişler, bundan sonra davalı evi terk etmiştir. Terk nedenine dayalı bir dava bulunmadığı gibi, bundan sonra boşanmayı gerektirecek bir olayın varlığı da kanıtlanmamıştır. Davanın reddi gerekirken kabule ve yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK'nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II. fıkrası hüküm gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle olaylarda süreklilik bulunduğunun anlaşılmasına göre usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarda açıklanan nedenlerle (ONANMASINA), oyçokluğu ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy