(743 S. K. m. 4, 134, 143)
Dava: Taraflar arasındaki "boşanma" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Kartal Asliye 3. Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 6/2/1996 gün ve 1994/499-1996/38 sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafınan istenilmesi üzerine,
Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 7/10/1996 gün ve 1996/10544-9831 sayılı ilamı: (...1- Harç verip temyiz dilekçesinin kaydını yaptırmadığından davacının temyiz dilekçesinin reddine,
2- Davalının temyizine gelince:
a) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
b) Boşanmada davalının kusurlu olduğu tespit edilememiştir. Medeni Kanunun 134/4. maddesi uyarınca boşanma davacının kusurlu davranışı sonucu gerçekleştiğine göre Medeni Kanunun 143/1. maddesinin koşulları davalı yararına oluşmuştur. Medeni Kanunun 4. maddesiyle öngörülen hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak uygun miktarda maddi tazminata hüküm edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru bulunmamıştır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Karar: Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy