(2004 S. K. m. 269)
Dava: Taraflar arasındaki "itirazın kaldırılması ve tahliye" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Adapazarı 2. Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 1.6.1995 gün ve 1995/196-416 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 14.2.1996 gün ve 1996/1213-1439 sayılı ilamı:
(...Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ve icra takibine yapılan itirazın kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkeme davayı kabul etmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
1. Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçeye ve özellikle taraflar arasında görülüp akdin feshi kararı ile sonuçlanmış ve kesinleşmiş olan Adapazarı 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 1995/180-415 karar sayılı dosyası içeriği ve kesin karar ile davalının kiracı durumunda olduğunun sabit olması ve davalının hiç kira parası ödemediğinin anlaşılması karşısında tahliye davasının kabulü kararına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Kira alacağına ilişkin temyize gelince; Davacı kira paralarının tahsilini isterken 1989 senesinden itibaren hangi yıl kira paralarının ne kadar olduğu hakkında açıklamada bulunmuştur. Davalı ise bu miktarları kabul etmemiştir. Taraflar arasında yazılı sözleşme bulunmadığına ve aylık kira bedelleri ihtilaflı olduğuna göre davacının kira miktarlarına ilişkin iddiasını kanıtlaması gerekir.
Bu konudaki taraf delillerinin sorulup usul hükümleri çerçevesinde toplanması ve sonucuna göre alacak miktarının belirlenip o miktarın tahsiline karar verilmesi gerekirken iddiaya bağlı kalarak yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olmuştur. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı (BOZULMASINA), 14.5.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy