(6570 S. K. m. 7/e)
Dava: Taraflar arasındaki "tahliye" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Karşıyaka 2. Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 17.10.1996 gün ve 1996/1246 - 1201 sayılı kararın incelenmesi davalı, tarafından istenilmesi üzerine;
Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 4.2.1996 gün ve 1996/11060-11120 sayılı ilamı:
(...Dava, iki haklı ihtar nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme davayı kabul etmiş hüküm davalı tarafından temyiz olunmuştur.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık, Ocak 1996 ve Mart 1996 ayları kira bedellerinin ödeme zamanı itibarıyla davalının 2 haklı ihtara neden olup olmadığı noktasındadır.
Taraflar arasındaki 21.8.1995 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde, 9 milyon lira olan aylık kira parasının ödeme zamanı sözleşmede belirtilirken gerek 1. sahifede gerekse özel şartlar bölümünde ayın 1. demi, 21. demi ödeme yapılacağı tereddüte yol açan yazımlar bulunmaktadır. Davalı, esasen ödeme zamanının ayın biri olduğunu ve bu nedenle de her ay olduğu gibi dava konusu edilen aylar kirasınında ayın birinden sonra ve ihtarnamenin tebliğinden önce ödediğini savunmuştur. Bu itibarla, ödeme zamanındaki uyuşmazlık yönünden herhangi bir tartışma yapılmaması doğru değildir. Ancak ödeme zamanı ayın başı veya 21. günü de olsa önemli olan Ocak ve Mart 1996 ayı kira paralarının ne zaman ödendiği önem arzetmektedir.
Ödeme yeri olan bankaya ilk ödeme 24.10.1995 tarihinde Kasım 1995 ayı kirası belirtilmek üzere yapılmış ve ondan sonraki aylarda yatırılan kira paralarının hangi aylara ait olduğu davalı tarafça açıkça belirtilmemiştir. Gerek önceki aylar kira paraları, gerek ihtarnamelere konu aylar yönünden ayrık bir hal bulunmamaktadır.
Bu sebeple dava konusu edilmeyen, çekinceye konu olmayan Eylül ayındaki ödemenin kira parası olmadığına ilişkin beyan ve yemin sonuca etkili olamaz. Bu yüzden, 2 haklı ihtar olgusunun gerçekleşmemesi nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı görüldüğünden hükmün bozulması gerekmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Karar: Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararından açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA 28.05.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy