(2822 S. K. m. 9)
Dava: Taraflar arasındaki "alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 1. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 11.6.1996 gün ve 1995/3097-1996/1069 sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine;
Yargıtay 9. Dairesi'nin 13.11.1996 gün ve 1996/17901-20937 sayılı ilamı:
(..... 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalının temyiz itirazına gelince:
Davacı davalı Belediyede uygulanmakta olan 1.3.1994-29.2.1996 yürürlük tarihli Toplu İş Sözleşmesinden yararlandırılmadığından bahisle işçilik ücret farklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme davayı kabul etmiştir.
Dosyadaki bilgi ve belgelere göre yukarda anılan Toplu İş Sözleşmesinin 12.6.1995 tarihinde bağıtlanmıştır. Buna karşılık davacının iş sözleşmesi bu tarihten önce feshedilmiştir. Toplu İş Sözleşmesinde bu durumda olan işçilerin Toplu İş Sözleşmesinden yararlanmalarına ilişkin herhangi özel bir hüküm de bulunmamaktadır. Açıklanan olgular karşısında davanın reddine karar vermek gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, Usul ve Yasa'ya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, yapılan ikinici görüşmede oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy