(1475 S. K. m. 14, 17)
Dava: Taraflar arasındaki "kıdem ve ihbar tazminatı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Isparta Asliye (İş) Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 7.5.1996 gün ve 1994/1327 E., 1996/55 sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 5.12.1996 gün ve 1996/14568-22497 sayılı ilamı: (...Davacı işçinin 12.5.1994 günü mesai saati sonunda işyerinden çıkarken yapılan denetimde işyerine ait bir kısım malzemeleri götürmek isterken yakalandığı, olaya mütakip tutulan tutanak ile bu tutanağı doğrulayan davalı tanıklarının açık anlatımları ile anlaşılmaktadır. Esasen davacı işçi de olayı doğrulamış ancak unutkanlık eseri eşyaların yanında bulunduğunu bildirmiştir. Davacının bu davranışı 14/5 sayılı İş Kanununun 17/II-d maddesindeki doğruluk ve bağlılığa uymayan davranış halini oluşturur ki böyle bir durum işverene hizmet akdini haklı olarak fesih yetkisi verir. Böyle olunca ihbar ve kıdem tazminatları isteklerinin reddine karar vermek gerekir. İsteklerin kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.
Sonuç: Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, 2.7.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy