(1475 S. K. m. 13, 14)
Dava: Taraflar arasındaki "Yönetim Kurulu Kararı ve Emekliye Sevk İşleminin İptali" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 7. İş Mahkemesi'nce davanın kısmen kabulüne dair verilen 17.2.1997 gün ve 1996/2281, 1997/251 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine;
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 9.6.1997 gün ve 1997/7360-11222 sayılı ilamı:
(....... Davalı kamu kurumu Yönetim Kurulu, 11.3.1993 tarihinde emekliliği gelen işçilerin her ayın belli bir tarihinde tazminatları ödenmek suretiyle hizmet sözleşmelerinin feshedilebileceği şeklinde bir karar vermiş olup, bu karar uyarınca işçilerin sözleşmelerinin zaman zaman feshedildiği, davacının da sözleşmesinin 2 yol sınra feshedildiği anlaşılmaktadır. Anılan Yönetim Kurulu kararı işverenin karlılık ve verimlilik sağlamak amacı ile düzenleme yetkisi çerçevesinde ve genel politikasına uygun şekilde bir işlem niteliğinde olup, davacının sözleşmesinin feshini gerçekleştiren icrai nitelikte bir karar değildir. Mahkemece davacının feshini gerçekleştiren işleme ilişkin isteği reddedilirken bu fesih ile doğrudan ilgisi bulunmayan fesihten iki yıl önceki Yönetim Kurulu kararının iptali ile ilgili hüküm kurulması hatalıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi Usul ve Yasa'ya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı (BOZULMASINA), oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy