(2822 S. K. m. 9)
Dava: Taraflar arasındaki "alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 9. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 25.10.1995 gün ve 1993/1471 E-1995/2477 K. sayılı kararın incelenmesi davalı Orhan İri tarafından istenilmesi üzerine;
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 9.7.1996 gün ve 1996/7566-15516 sayılı ilamı:
(...... Davalı, davacı işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanabilmesi için Toplu İş Sözleşmesine taraf sendikaya üye olması ya da dayanışma aidatı ödeme koşulunun gerçekleşmesi gerektiğini, oysa olayda bu hususlar üzerinde mahkemece durulmadan hüküm tesis edilmiş bulunduğunu ileri sürmüştür. Gerçekten mahkemece bu hususlar üzerinde durulup sözleşmeden yararlanma, koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediği sorunu çözümlenmeden karar verilmiş olması isabetsiz görülmüştür. Gerekli inceleme ve araştırma yapılarak anılan sorun çözümlendikten sonra sonuca göre karar verilmesi gerekir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararında süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: 1- Yerel mahkemenin davalılarında TEAŞ yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalı yönünden ise kabulüne ilişkin kararı davalı TEAŞ tarafından temyiz edilmemiş, davalı Orhan İri vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece bozulmuştur.
Hal böyle olunca mahkeme kararı hükmü temyiz etmeyen davalı TEAŞ yönünden kesinleşmiştir.
Bu durumda hakkında hüküm kesinleşmiş olan davalı TEAŞ'ın direnme kararının temyize hakkı bulunmamaktadır.
O itibarla davalı TEAŞ'ın temyizi reddedilmelidir.
2- Davalı Orhan İri vekilinin temyizine gelince;
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi Usul ve Yasa'ya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklandığı üzere:
1- Bozmadan önceki kararı temyiz etmeyerek hakkındaki karar kesinleşmiş bulunan davalı TEAŞ'ın direnme kararını temyiz hakkı olmadığından temyiz isteğinin REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının iadesine oybirliği ile,
2- Davalı O. İ. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA oyçokluğu ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy