(6762 S. K. m. 21) (818 S. K. m. 61)
Dava: Taraflar arasındaki "itirazın iptali" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul Asliye 8. Ticaret Mahkemesi'nce davanın kısmen kabulüne dair verilen 21.12.1995 gün ve 1995/22 E-1484 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 15.5.1997 gün ve 1996/7620-1997/4960 sayılı ilamı:
(... Davacı bankaca, davalıya yapılan mükerrer ödeme bir açık kredi ilişkisi oluşturup, bu durumda davacının o tarihte kısa vadeli krediler için uyguladığı faiz oranında faize hak kazandığının kabulü gerekir. Yukarıdaki açıklamaların ışığında davacı bankanın talep etmekte haklı olduğu faiz oranı belirlenerek buna göre hüküm kurmak gerekirken, % 30 yasal faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara göre taraflar arasındaki somut olayın hukuksal niteliğinin haksız iktisap olup bu nitelendirme altında uyuşmazlığın çözümü gerekir. O nedenle taraflar arasındaki ilişkinin "açıktan kredi kullandırılması" olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Bu itibarla olayda kısa vadeli kredilere uygulanan cari faiz uygulanamaz. Ancak her iki tarafın tacir olması (TTK Md. 21) ve davacı tarafça icra takibinde reeskont faizi isteminde bulunulması karşısında haksız iktisabın oluştuğu tarihten itibaren reeskont faizinin uygulanması gerekir.
O nedenle yerel mahkemenin direnme kararı açıklanan değişik gerekçe ile bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 18.02.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy