(818 S. K. m. 53)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Düzce Asliye 2. Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/10/1995 gün ve 1993/271-1995/663 sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 23/6/1997 gün ve 1997/4072-6493 sayılı ilamı ile; (...Aynı olay sebebiyle, Ceza Mahkemesince saptanan maddi olgular ve davalı Niyazi Çelik'in olayda kusurlu bulunduğuna dair anılan mahkeme tarafından alınan bilirkişi raporu hukuk hakimini de bağlar. Bu nedenle, mahkemece alınan ve davalının olayda kusurlu bulunmadığı yolunda görüş bildiren bilirkişi raporuna itibar edilmemesi yerindedir.
Ancak bu durumda, Ceza Mahkemesince saptanan kusur oranının bağlayıcı olmadığı gözetilerek, davalının olaydaki kusur oranının saptanması yönünden yeni bir bilirkişi raporu alınması gerekirken, davalı Niyazi Çelik'in tam kusurlu olduğu kabul edilerek yazılı biçimde tazminatın tamamından sorumlu tutulmuş bulunması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire Bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının davalı vekiline geri verilmesine, 17.06.1998 gününde, oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy