(2004 S. K. m. 72)
Dava: Taraflar arasındaki "menfi tespit" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Diyarbakır Asliye 1. Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 26.12.1995 gün ve 1994/200 E- 1995/521 K. sayılı kararın incelenmesi dahili davalı I.P.AŞ. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 19.3.1997 gün ve 1996/5328 E.- 1997/2847 K.sayılı ilamiyla; (...Dava, davalılar E.İ.ve S. Ltd. aleyhine açılmış olup, dava ihbar edilen I.P. AŞ.ye yönelik bir dava yoktur. Bu husus gözden kaçırılarak davacının I.P. AŞ.ye borçlu olmadığına karar verilmek suretiyle bu şirket aleyhine hüküm kurulması doğru görülmemiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
TEMYİZ EDEN : Dahili davalı I.P. AŞ. vekili
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Dahili davalı I.P. AŞ vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 4.11.1998 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy