(1086 S. K. m. 381/2, 388/son)
Dava: Taraflar arasındaki "eşya alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir Asliye 2. Hukuk Mahkemesi'nce davanın kısmen kabulüne dair verilen 18.10.1995 tarih ve 1995/782 E., 866 K. sayılı kararın incelenmesi, davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 12.2.1998 tarih ve 1996/902-1451 sayılı ilamı ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: Davalı vekili.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Direnmeye ilişkin kısa kararda, toplam bir değer belirtilerek dava konusu ziynetlerin cins ve miktarları gösterilmiş, gerekçeli kararın hüküm bölümünde ise dava konusu ziynetlerin tek tek birim değerleri belirtilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. HUMK'nin 381/2. maddesince kararın tefhimi en az 388. maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması sureti ile olması gerekir. Yine anılan yasanın 388/son maddesinde de "hüküm sonucu kısmında istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümde, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunluluğu" hükme bağlanmıştır. Öte yandan kısa karar ile gerekçeli kararın uyum içinde olması hukukun temel prensiplerinden olup, kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedenidir. Bu yönü ile usûl ve hükümlere aykırı kurulan yerel mahkeme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı HUMK'nin 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 11.3.1998 tarihinde, oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy