(743 S. K. m. 143, 144, 148)
Dava: Taraflar arasındaki "boşanma" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Samsun asliye 3. Hukuk Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 30.5.1996 tarih ve 1995/ E., 1996/312 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk dairesi'nin 10.12.1996 tarih ve 1996/10505-13074 sayılı ilamı ile; (1- Davalı boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kusursuz ise de boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının şahsiyet haklarına ağır bir saldırı yoktur. Medeni Kanun'un 143/2. maddesi şartları oluşmamıştır. Manevi tazminat talebinin reddi gerekirken, kabulü usul ve kanuna aykırıdır.
2- Niteliği açıklanmadan ve sadece "nafaka" denilmek sureti ile kadın ve çocuk lehine nafaka takdiri de doğru görülmemiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: Davacı vekili.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı-alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK'nin 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 1.4.1998 tarihinde yapılan 2. görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy