(743 S. K. m. 4, 144)
Dava: Taraflar arasındaki "yoksulluk nafakası" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Uzunköprü Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 20.3.1996 gün ve 1995/255, 1996/102 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 14.3.1997 gün ve 1997/1830-2841 sayılı ilamı:
(... Davacının geliri veya gelir getiren malvarlığının bulunduğu iddia ve ispat edilememiştir. Kendisi ve Bursa'da üniversite öğrencisi olan ortak çocuk için ev tutmuş olması hayatın olağan akışına uygun normal davranıştır. Kaldı ki davacının gereksinimlerinin babası ve kardeşleri tarafından karşılandığı tanıklarca belirtilmiştir. Davacının ağır işlerde çalışmayacağı da sağlık raporu ile doğrulanmıştır. Varsayımla davacının gizli gelir sahibi olabileceği şeklindeki gerekçeyle yoksulluğa düşmeyeceğinin kabulü doğru bulunmamıştır. Tarafların maddi durumları, gelirleri, sosyal yaşantıları ve gereksinimleri dikkate alınarak Medeni Kanun'un 4. maddesiyle öngörülen hakkaniyet ilkesi de gözetilerek uygun miktarda yoksulluk nafakasına hüküm edilmemesi doğru bulunmamıştır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; Mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk genel kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi Usul ve Yasa'ya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 11.02.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy