(1086 S. K. m. 429) (1475 S. K. m. 13)
Dava: Taraflar arasındaki "İhbar ve kıdem tazminatı farkı ve maaş farkı alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Adana Birinci İş Mahkemesince davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 28.10.1997 gün ve 1997/157 E 716 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtya Dokuzuncu Hukuk Dairesinin 27.1.1998 gün ve 1997/19508-1998/624 sayılı ilamı ile; (...1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle Kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle 5.7.1996 ile 24.1.1997 tarihli Sanayi ve Ticaret Bakanlığının parasal haklara ilişkin zamlarla ilgili kararında kapsam dışı personel için % 30 tavan zam oranı belirlenmiş olup davalı işverenin yönetim kurulunca alınmış bir zam kararı bulunmadığına, bu durumda doğrudan doğruya Bakanlık kararının uygulanması gerektiğine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- 10.7.1996 tarihli birlik genelgesine göre, ihbar öneli yasal düzeye indirilmiştir. Bu durumda; ihbar tazminatının 133 gün üzerinden değil çalışma süresine göre belirlenecek yasal süre üzerinden hesap edilmesi gerekir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz eden: Davalı vekili
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibarıyla HUMK.nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II. fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre,
Birlik Genel Müdürlüğü tarafından yayınlanan 10.7.1996 gün ve 3681 sayılı Genelge ile kapsam dışı personele işyerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesinin 24. maddesine göre ihbar öneli verilmesine ilişkin uygulama yürürlükten kaldırılmış, Birlik Yönetim Kurulunun 4.9.1996 gün ve 26 sayılı kararıyla da anılan genelge tarihinden itibaren işleme "olur" verilmiştir.
Sanayi ve Ticaret Bakanlığı davalı Birliğin 6.2.1996 tarihli yazısıyla Tariş'de çalışan kapsam dışı personelin hizmet akdinin feshinde, toplu iş sözleşmesine göre ihbar öneli uygulanması sebebiyle aynı hakkın kendi personeline de tanınması isteğinde bulunması üzerine cevaben, bu tür uygulamada sakınca bulunmadığını bildirmiştir. Bu onay Birlik Ana Sözleşmesinin 40. maddesinde belirtilen "Bakanlık talimatı" olarak nitelendirilemez. Öte yandan bu konuda uzun süreli bir işyeri Personel Yönetmeliğinin 102. maddesinin açık düzenlemesi karşısında yasal öneller yerine TİS. hükümlerine göre artırılmış ihbar önellerine göre hesaplanması konusunda bir iş koşulu oluştuğu da kabul edilemez.
Davacının hizmet akdinin, işverence fesholunduğu tarihte kapsamdışı personel için ihbar önelleri Personel Yönetmeliği hükümlerine göre yasal süreler üzerinden hesaplanması gerekmektedir. Zira, kapsam dışı personeli toplu iş sözleşmesi uyarınca ihbar önelleri hesaplandığı dönemde davacının hizmet sözleşmesi devam ettiğinden bu haktan o sırada yararlanmamış bulunması nedeniyle kazanılmış bir hakkın ihlali de söz konusu olamaz. Bu durumda, mahkemenin davacının hizmet akdinin feshi sırasında geçerli yasal süre yerine toplu iş sözleşmesi ile artırılmış süreyi esas alarak ihbar öneli ücreti hesaplaması isabetsizdir. Açıklanan nedenlere göre Hukuk Genel Kurulunce da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen ve yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı HUMK.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri geri verilmesine, 06.05.1998 gününde, oyçokluğu ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy