(506 S. K. m. 79, 130)
Dava: Tarafların arasındaki hizmet tesbiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 1. İş Mahkemesi'nce davanın reddine dair verilen 16.12.1998 gün ve 1997/411 - 1998/731 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 10. Hukuk Dairesi'nin 9.2.1999 gün ve 1999/722- 639 sayılı ilamı ile; (... Sigortalının iş kazası geçirdiği tarihte müfettiş tarafından düzenlenen tutanakta, işveren vekili ve sigortalı tarafından, çalışmanın 1.8.1992 tarihinden beri sürmekte olduğu ifade edilerek tutanağın da adı geçenlerce imzalandığı görülmektedir. 506 sayılı Yasanın 130. maddesinin son fıkrasına göre sigorta müfettişi tarafından tutulan tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar muteberdir. Bu tutanağın aksinin inandırıcı delillerle ispat edilemediği açıktır.
Şu hale göre davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı düşüncelerle reddi yolunda hüküm kurulması usule ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme karan bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 23.06.1999 gününde, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy