(2004 S. K. m. 62)
Dava: Taraflar arasındaki itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Denizli İcra Tetkik Merciince davanın reddine dair verilen 3.6.1998 gün ve 1998/666-1998/518 sayılı kararın incelenmesi davacılar (borçlular) vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 27.10.1998 gün ve 1998/10914-1998/11640 sayılı ilamı ile; (...Alacaklı takip talebini kambiyo senetlerine mahsus yolla yaparak dayanak olarak taraflar arasında düzenlenen bonoyu göstermiştir. Takibin şekline ve dayanağına göre alacaklı reeskont faizi üzerinden faiz talep edebilir. Alacaklının yargılama sırasında ibraz etmiş olduğu kredi sözleşmesinde takip konusu bonoya atıf bulunmadığından alacaklının sözleşmede belirtilen %150 oranında faiz istemesi yerinde değildir. Borçlunun itirazının reeskont faiz oranı esas alınarak kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi isabetsizdir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma, kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacılar (borçlular) vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK. nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 23.06.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy