(743 S. K. m. 642) (818 S. K. m. 18, 162, 365)
Taraflar arasındaki "tapu iptali ve tescil" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Mersin Asliye 1. Hukuk Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 29.12.1997 gün ve 1995/880 E. 1997/1119 sayılı kararın incelenmesi davalı Y.G. ve A.R.İ. vekilleri tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi'nin 12.6.1998 gün ve 1998/3843-4843 sayılı ilamı;
(...Davaya konu 14, 16 ve 17 sayılı bağımsız bölümlerdir. 17 sayılı bağımsız bölüm hakkındaki dava kabul edilmiştir. Bu bağımsız bölüm ile ilgili karar hakkında tapu malikleri ve yüklenicinin bir temyizi bulunmamaktadır. 16 sayılı bağımsız bölüm hakkındaki davaya gelince, 16 sayılı bağımsız bölüm yükleniciye edim karşılığı bırakılan yerlerdendir.
Yüklenicinin bu bağımsız bölümü isteyebilmesi için inşaatın sözleşmeye uygun olarak bitirilmesi şarttır. Eğer inşaat bütünü ile yapılmış ve tamamlanması için pek az bir yer kalmış ise buranın yüklenici tarafından yapılması ve böylece inşaatın bitirilmesi ya da bu miktar eksiklik arsa sahipleri tarafından kabulü tahammül edilebilecek boyutlarda görülür ise gene bedeli arsa sahiplerine ödenmek koşulu ile bu yerin mülkiyeti yükleniciye verilebilir. Yüklenici böyle bir durumdaki gayrimenkullü Borçlar Kanunu'nun 162. maddesi gereğince temlik ederse temellük eden kişiler toplu ifa ile inşaatı tamamlayıp bitirdikten sonra yükleniciye halef olarak tescil davası açabilirler. İnşaatın henüz %76'sı tamamlanmıştır. %24 oranında bir noksanlık bulunduğuna göre yüklenicinin edimini yerine getirmediğini kabul etmek gerekir. Bu sebeple 16 numaralı bağımsız bölüm hakkındaki davanın reddinde de bir usulsüzlük görülmemiştir.
14 numaralı bağımsız bölüme gelince; 14 numaralı bağımsız bölüm yükleniciye bırakılan yerlerdendir. Yüklenici bu taşınmazı satış vaadi sözleşmesi ile davacı M.Y.'ye satmayı vaad etmiştir. Bu kişi davayı açarken 14 numaralı bağımsız bölüm hakkında açmamış 15 numaralı bağımsız bölüm için davasını açmış sonradan 14 numaralı bağımsız bölümü arsa sahibi ve yüklenicinin ve onlardan ötürü tapudan satın alan kişinin muvazaalı olarak satış yaptığını ileri sürerek davadan evvel tapudan nizalı taşınmazı satın alan A.R.İ.'yi ve onun da ferağından malik olan Y.G.'nu davaya harçsız bir dilekçe ile sokarak bu kişilerin yüklenici ile muvazaalı bulunduğu talimat üzerine arsa sahipleri tarafından önce A.R.İ.'ya ordan da Y.G.'ye ferağ edildiğini böyle mal kaçırıldığını ileri sürerek mecburi dava arkadaşlığı nedeniyle o kişileri de davaya dahil etmiştir. Davalılar tapudan satın almanın gerçek bir satım akdine dayandığını ileri sürdüklerine ve ayrıca bağımsız bölüme marangoz göndererek iç dekorasyona girip kapı ve sair işlerin yapımına başladıklarına göre bu kişilerin alışlarının muvazaalı olduğunu kabul ederken bunların para vererek gayrimenkulleri almadıklarının, gerçekte böyle bir işleme girişmediklerinin kanıtlanması gerekir. Arsa maliki yüklenicinin talimatı üzerine bu gayrimenkulü onun gösterdiği kişiye sattığına göre inşaat sözleşmesinin tarafı bulunan arsa sahibinin muvazaası düşünülemez. Yüklenici ile ondan alan A.R.İ.'nun muvazaası ve Y.'nin A.R.'den bağımsız bölümü alırken bu muvazaaya el ve işbirliği içinde iştirakinin numaralı bağımsız bölümün muvazaalı olarak son tapu maliki Y.G.'ye intakilini kanıtlayacak seviyede görülmemiştir. 16 numaralı bağımsız bölüm için karara yazılan gerekçe ile 14 numaralı bağımsız bölüm için yazılan gerekçe dayanakları itibarıyla ayrı ayrı değerlendirilmiş bulunmaktadır. Zira inşaat sözleşmesinin tarafı bulunan arsa sahipleri yüklenicinin talimatına karşı çıkarak binanın yapımındaki eksikliği ileri sürüp ferağı engellemediklerine göre böyle bir savunma ile ve inşaatın noksan yapıldığını ileri sürmesine mahkemece itibar edilemez. O sebeple 14 numaralı bağımsız bölüm hakkındaki son malikin ve ondan önceki malik A.R.'nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibarıyla HUMK 2494 sayılı yasa ile değişik 438/II. fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 24.11.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy