(1086 S. K. m. 429) (HG. 18.10.1989 T. 1989/2-541 E. 1989/534 K.) (HG. 21.02.1990 T. 1990/13-10 E. 1990/117 K.) (HG. 07.10.1992 T. 1992/6-439 E. 1992/562 K.) (HG. 23.02.1994 T. 1993/8-936 E. 1994/94 K.)
Dava: Taraflar arasındaki "eski hale getirme" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 6. Sulh Hukk Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 10.2.1998 tarih ve 1997/472 E., 1998/89 K. sayılı kararın incelenmesi, davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 18. Hukuk Dairesi'nin 11.5.1998 tarih ve 19983350-5150 sayılı ilamıyla bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: Davalılar vekili.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, gereği görüşüldü:
HUMK'nin 429. maddesi hükmüne göre, Yargıtay'ın bozma kararı üzerine hakim, tarafları duruşmaya davet edip dinlendikten sonra bozma ilamına uyulup uyulamayacağına karar verir. Görülüyor ki hakim, kural olarak Yargıtay bozma kararına uymak ya da bu karar karşı direnme kararı vermek konusunda tarafların istekleri ile bağlı olmayıp serbest takdir yetkisine sahiptir.
Ancak, bozma nedenlerinin kamu düzenine ilişkin ve dolayısı ile hakimin kendiliğinden (re'sen) göz önünde bulundurulması gereken sebeplerden olmaması halinde taraflar veya vekilleri, bozma kararına uyulmasını istemişler artık mahkeme önceki kararda direnemez. Yargıtay'ın yerleşmiş ve kurallaşmış uygulaması da bu doğrultudadır. (Hukuk Genel Kurulu'nun 18.10.1989 gün, 541-534, 21.2.1990 tarih, 10-117, 7.10.1990 tarih, 439-562- 19.2.1992 tarih, 635-82, 23.2.1994 tarih, 936-94 sayılı kararları.) Temyize konu davada, Özel Daire'ce mahkeme kararının bozulmasını takiben taraf vekilleri, 16.9.1998 tarihli oturumda bozma ilamına uyulmasını istemişlerdir. Bozma sebebi ise kamu düzenine ilişkin değildir.
Hal böyle olunca, mahkemece bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi doğru değildir. O halde, dineme kararı bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı HUMK'nin 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 27.01.1999 tarihinde, oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy