(634 S. K. m. 19, 33)
Dava: Taraflar arasındaki hakimin müdahalesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 10.12.1998 gün ve 1998/760 E - 1440 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar Cevat ve H. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 18. Hukuk Dairesi'nin 25.2.1999 gün ve 1999/484 - 2121 sayılı ilamıyla, (... Davada, proje tadilatına onay vermeyen davalıların, onay vermiş sayılmalarına karar verilmesi istenmektedir.
Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre bütün kat maliklerinin rızası olmadıkça ana gayrimenkulün ortak yerlerinde inşaat onarımı ve tesis yapılamaz.
Yasanın bu hükmü karşısında her bir kat maliki kendi serbest iradesi ile rızasını beyan etmediği sürece yasa hükmünde öngörülen rıza şartı yerine gelmez. Mahkemenin kişinin yerine kaim olarak onun onay vermiş olduğuna karar vermesinin hiçbir hukuki dayanağı yoktur.
Bu durumda davanın reddi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.
Sonuç: Davalılar Cevat ve Haize vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alınmış olduğundan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 06.10.1999 gününde oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy