(2918 S. K. m. 107/1) (818 S. K. m. 41, 44)
Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bakırköy 7. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 6/11/1997 gün ve 1995/620 E- 1997/814 K. Sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 13/3/1998 gün ve 1998/1045-1863 sayılı ilamı ile; (...Somut olayda davalının maliki olduğu aracın kapıları açık ve kontak anahtarı üzerinde olarak bulunması nedeniyle, aracın kontak anahtarı kullanılarak çalındığı anlaşılmaktadır. 2918 Sayılı Karayolları Trafik kanununun 107/1 maddesi gereğince, davalı araç maliki aracın çalınmasında kusuru bulunmadığını kanıtlamadıkça sorumluluktan kurtulamaz. Bu durumda mahkemece davalının, aracın kontak anahtarının başkaları tarafından ele geçirilmesinde kusuru bulunmadığını kanıtlaması gerektiği gözetilmeden bilirkişilerin günlük hayatın akışı içinde akşam aracını parkeden bir sürücünün, aracın kapıları açık kontak anahtarının üzerinde bulunacak şekilde terk etmesinin mümkün görülmediği, hırsızın anahtar uydurma veya benzer bir yöntemle otobüsü park yerinden çalıp söz konusu kazaya sebebiyet verdiği şeklindeki maddi olguyu farklı bir şekilde değerlendiren ve olayda işletenin sorumlu olmayacağı yönünde görüş bildiren bilirkişi kurulu raporuna göre, davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
TEMYİZ EDEN: Davacı vekili
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K. nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 12.05.1999 gününde, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy