(743 S. K. m. 143, 144, 134) (818 S. K. m. 49)
Dava: Taraflar arasındaki "boşanma, nafaka, manevi tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara Asliye 29. Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/12/1997 gün ve 1996/158, 1997/865 sayılı kararın incelenmesi davacı koca vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 26/5/1998 gün ve 1998/4013-6487 K. sayılı ilamı ile; (... 1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- Davacı ve davalı olan kadın boşanmaya neden olan olaylarda kocasından daha ziyade kusurludur. Manevi tazminat ve yoksulluk nafakası takdiri doğru değildir. Bu sebeple bu yöndeki isteğin reddi gerekirken yazılı biçimde hüküm kurulması bozma nedenidir.") gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı-karşı davalı koca vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 6/10/1999 gününde, oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy