(743 S. K. m. 143)
Dava: Taraflar arasındaki "maddi tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara Asliye 27. Hukuk Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 15.10.1998 gün ve 1997/712-1998/632 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 26.2.1999 gün ve 199/13748-1610 sayılı ilamı;
(....1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.
2- Toplanan delillerden davacı kadının 1991 yılında işe girdiği anlaşılmaktadır. Davalının 1991 yılından önce aldığı eve kadının katkısı olamaz. Bu yön gözetilmeden hüküm tesisi doğru görülmemiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dosyadaki tutanak ve kanıtlara, temyiz dilekçesinde ileri sürülen hükme etkili itirazların Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 26.2.1999 gün 199/13748-1610 sayılı ilamında ayrı ayrı ele alınıp cevaplandırılmış bulunmasına ve özellikle tazminat miktarının takdirinde ev dışında kalan araba ve kooperatif hissesi gibi malların alınmasına davacının katkısının gözetilmesi suretiyle tazminat miktarının yeniden hesaplanması gerekmesine göre Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA yapılan ikinci görüşmede 03.11.1999 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy