(506 S. K. m. 3)
Dava: Taraflar arasındaki "hizmet tespiti" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kartal 2. İş Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 28.5.1997 gün ve 1996/420-1997/157 sayılı kararın incelenmesi davalı SSK Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'nin 23.6.1997 gün ve 1997/4331-4425 sayılı ilamı ile; (...Mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmeden sonuca gidilmiştir.
Davacının sigortalı kabul edilebilmesi için ön şart 506 sayılı Yasanın 3/1-(B) maddesi uyarınca ücret alma koşulunun gerçekleşmesi zorunludur. Mahkemece davacıya ücret ödendiğine ilişkin yeterli delil ve belge saptanmadan sonuca gidilemez. Ayrıca davacı tarafından ibraz edilen makbuzlar da doğruluğu resmi kayıtlarca belirlenmeden dikkate alınamaz. Mahkemenin bu yönde inceleme yapmaması ve ücretlerin avukatın resmi defterlerine intikal edip etmediğini araştırmadan sonuca gitmesi isabetsizdir.
Yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olguların dikkate alınmaması ve incelemenin yeterince tamamlanmadan sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: Davacı SSK Kurumu vekili
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı SSK Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.10.1999 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy