(2004 S. K. m. 96, 97)
Dava: Taraflar arasındaki "istihkak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Şişli 1. İcra Tetkik Mercii Hakimliği'nce davanın kabulüne dair verilen 25.12.1998 tarih ve 1998/1097 E. - 1267 K. sayılı kararın incelenmesi davalı alacaklı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'nin 7.4.1999 tarih ve 1999/2164-2133 sayılı ilamı ile; (... Uyuşmazlık, İİK'nin 96. ve onu izleyen maddelerine dayalı 3. kişinin istihkak davasına ilişkindir.
Davaya konu mahcuz eşyalar (baba-oğul) olan davacı 3. kişi ile borçlunun birlikte oturdukları kredi sözleşmesinde gösterilen evde haczedildiğinden, İİK'nin 97/a maddesi hükmünde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu, dolayısıyla davalı alacaklı yararınadır. Bu yasal karinenin aksi davacı 3. kişi tarafından kesin ve inandırıcı delillerle kanıtlanamadığından mahcuzlar borçlunun sayılır. Dinlenen davacının yakın akrabası olan davacı tanıklarının anlatımları samimi ve hükme dayanak yapılacak nitelikte olmadığı gibi, dayanılan fırın faturası da her zaman sağlanması olanak dahilinde bulunan belgelerdendir. Servis fişleri de krinenin aksini ispata yeterli belgelerden değildir.
Bu durumda davanın reddi gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu kabule karar verilmesi usûl ve yasaya aykırıdır.
O halde davalı alacaklının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır...) gerekçesiyle bozularak, dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: Davalı alacaklı vekili
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Dava, İİK'nin 96 ve devamı maddelerine dayanılarak 3 kişinin açtığı istihkak davasıdır.
Mahkemece; ödeme emrinin borçluya haciz adresinde değil, başka bir adreste tebliğ edildiği, borçlunun davacı babası ile 4-5 yıldır ayrı yaşadığının ve borçlanma tarihinde de ayrı olduğunun tanık beyanları ile anlaşıldığı, davacının ibra ettiği fatura ve servis fişlerinin, borçlunun bekâr ve 1976 doğumlu olması hususu ile birlikte ele alındığında davacının davasını ispatladığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.
Özel Daire yukarıda açıklanan nedenle kararı bozmuş; yerel mahkeme aynı gerekçelerle direnmiştir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usûl ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.
Sonuç: Davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı (8.350.000) lira bakiye temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.11.1999 tarihinde yapılan ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy