(818 S. K. m. 50)
Dava: Taraflar arasındaki rucüen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bursa Asliye 1. Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 22.10.1997 gün ve 1996/905-1997/832 sayılı kararın incelenmesi davacı Hazine vekili ile davalılardan Mahmut Vural tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 20.5.1998 gün ve 1998/408-3560 sayılı ilamı ile; (... 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince:
a- Zarara neden olan haksız eylem davalıların birlikte hukuka aykırı olarak davranmaları sonucu meydana gelmiş ve bunun sonucunda mahkumda olmuşlardır. Şu durumda davalılar gerçekleşen zarardan dayanışmalı olarak sorumludurlar. Davacı idarede bu yönü gözeterek zararın müteselsilen tahsilini istemiştir. Mahkemenin bu yönü gözetmeden kusura göre hüküm kurması BK. nun 50. maddesine aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir
b- Davacı idare ödediği ana tazminat dışında faiz ve icra gideri olarak 29.000.000 lira harcamada bulunmuştur. Bu kalem harcama da davalıların neden olduğu olaydan kaynaklanmış olup davalılar bundan da sorumlu olmalarına rağmen bu isteğin reddedilmesi de doğru değildir....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle, davanın hukuksal nitelikçe tedbirsiz, dikkatsizlik ve görev savsama sonucu meydana gelen ölüm nedeni ile ölenin hak sahiplerine yapılan ödemenin davalılardan rucüen müteselsil sorumluluk esasına dayalı olarak istenmiş bulunmasına, davanın bu niteliği karşısında, olaya uygulanacak BK. nun 50 nci maddesinde yer alan müteselsil sorumluluk hükmünün uygulanması için zarar yapanlar arasında önceden bir birleşmenin varlığının diğer bir anlatımla, asgari düzeyde birbirlerinin fiillerinden haberdar olmalarının şart olmasına, böylece birbirlerinin farkında olarak müştereken hareket ettiklerinin belirlenmiş olması gerekmesine, yargılamada davacı böyle bir birleşim iddiasını ileri sürmemesine göre usul ve yasaya uygun görülen direnme kararı onanmalıdır.
Sonuç: Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j bendi gereğince harç alınmamasına, 30.06.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy